زخمی بر چهره کوهسنگی

برای مشاهده نتایج بی توجهی یا تصمیمات زیانبار برخی مسئولین در مورد مسائل مرتبط با طبیعت همیشه نیازی

 نیست راه دور برویم. نمونه های بسیاری از این دست را می توان همینجا در گوشه و کنار شهر ( مشهد ) دید.

از مشکلات فراگیر مانند آلودگی هوا ، تخریب کوههای جنوب شهر و ساخت و سازهای بی رویه در آنجا و...

 گرفته تا مواردی مانند آنچه در این عکس به چشم می خورد :

 کوهی از بتن به نام موزه بزرگ خراسان که جلوی کوهسنگی سربرافراشته است.

براستی باید به آگاهی و بینش کسانی که در تصمیم گیری برای ساخت این موزه در چنین مکانی دست داشته اند

 آفرین گفت! چرا که با ساخت این بنا در حریم کوهسنگی، بخشی از جذابیت و زیبایی طبیعی کوه از دست رفته

 است؛ زیانی که هیچ دلیل و توجیهی نمی تواند آنرا جبران کند.

 


/ 4 نظر / 30 بازدید
ابراهیم ضیایی (هوال)

با درود به اقای باقریان چهارراه، سپاس که به من سر زدی و نظر دادی. در مورد زخم کوهسنگی باید گفت از این دست مسولان و تصمیم گیران متاسفانه بسیارند و تصمیمات خاص و ویژه هم بیشتر. مثل تخریب نماد میدان ضد و...

سپاهی لایین

دوروود هه‌وال جان.له کویی تو؟! دلئ م پر ته‌نگ بوویئ ساته......... راستی،ته وبلاگئ خه هه‌یئ و ئه‌ز بی خه‌وه‌رئ مه!! ** دیرآمدم ولی تمام مطالبتان را خواندم و لذت بردم.نگاه لطیف ومسوولتان که در همه نوشته ها ساری است ، بخوبی از وجود انسانی آزاده و حساس حکایت می کند و این باعث خوشوقتی ومباهات است....و: غلام همت آنم که زیر چرخ کبود زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاداست.... بدرود....

آرمانسرا

فکر و اندیشه های آهنی چنین بناهای آهنین به وجود می آورد!!؟؟[گل]